Gastblog: een perfectionist in / uit het onderwijs

Dit keer is Michaela de gastblogger. Dankjewel voor je waardevolle bijdrage!

leraarKen je dat stukje, ik geloof een ingezonden reactie van iemand in een krant, dat een tijd geleden rondging op Facebook en Twitter? Een fictieve advertentie voor een leraar, waarin op ironische wijze het beroep, en vooral de werkdruk daarbij, wordt neergezet. Naast dat er voor mij ook een stuk zelfspot uit spreekt, proeft dit stukje voor mij nog ergens anders naar: perfectionisme. Tijdens mijn opleiding heb ik meermaals gehoord dat (bijna) alle leraren perfectionistisch zijn. Ook ik, afgestudeerde leraar basisonderwijs, mag perfectionisme tot één van mijn kwaliteiten rekenen. Dat mag ik al bijna vierentwintig jaar. Ben ik daardoor dus een leraar? Ben ik daardoor dus een goede leraar? Feit is dat deze kwaliteit bijna ondoorgrondelijk en onuitputtelijk lijkt en ook nog eens flink in de weg kan staan.

Voor mij hoort onzekerheid onlosmakelijk bij perfectionisme. Mijn perfectionisme maakt mij aan de ene kant een hele harde werker met een groot verantwoordelijkheidsgevoel, die ziet wat er gedaan moet worden, desnoods het hooi van anderen op haar vork neemt en pas stopt als het werk – tot in de puntjes – gedaan is. Aan de andere kant van de medaille zit de onzekerheid met de vrees dat ik het juist niet goed zal doen, de angst om dan te falen, het beklemmende gevoel te stikken onder de verantwoordelijkheid en het lamgeslagen gevoel dat uiteindelijk overblijft.

Het afgelopen half jaar was ik invalleerkracht, want na vier jaar pabo en één jaar master kom je in die hoedanigheid de arbeidsmarkt op. Al snel werd ik de vaste invalleerkracht op één school, waar ik de afgelopen maanden al snel een vaste klas kreeg op parttime invalbasis. Die eerste weken overheerste een gevoel van blijheid, tevredenheid en victorie, want ik had een plek gevonden, had weer ritme in mijn dagen en weken en stuiterde door het huis bij het zien van mijn eerste salarisstrook. Terwijl ik als blij en onschuldig Roodkapje door het bos en langs de bloemenvelden van het lesgeven huppelde, lag de grote boze wolf aan de rand van het donkere bos op de loer. Onbewust wist ik dat, en langzaamaan sloop hij dichterbij.

Ik kreeg het steeds benauwder, want de onbezorgde losse dagen invallen in verschillende klassen waren voorbij, en nu werden er steeds meer dingen van mij verwacht; de resultaten moesten wel een stijgende lijn laten zien, ik moest met lastige kinderen aan de slag, ouders gingen klagen en kwamen naar mij toe, de sfeer en veiligheid in de klas zouden zeer negatief zijn, kinderen wilden niet meer naar school en al snel groeide het boven mijn hoofd. De spanning die uit mijn perfectionisme en onzekerheid groeit, werd alsmaar groter. Buikpijn, een ontregelde stoelgang, gebrek aan eetlust en zweethanden werden de dagelijkse ontberingen waar ik doorheen moest voor ik ’s ochtends op de fiets stapte om naar school te gaan. Het hielp niet mee dat al die worstelingen, hoe onmenselijk groot ook voor mij, schuil gingen achter een masker en onzichtbaar waren op school. Het hielp ook niet mee dat ik, perfectionistisch als ik ben, niet snel om hulp zou vragen of zou laten zien dat ik het ergens moeilijk mee heb. Al mijn energie werd door die spanning opgeslokt, waardoor ik uitgeput en onzeker voor de klas stond. Ik had geen plezier meer in het werk en vond mijzelf een slechte juf voor de kinderen.

Uiteindelijk moest ik wel toegeven dat ik inmiddels geheel was opgeslokt door die grote boze wolf. Ik was met al mijn valkuilen en onzekerheden tegen de lamp gelopen, en zij lagen nu open en bloot voor me. Mijn talenten, kwaliteiten, geluksmomenten en de dingen waar ik energie uit put waren al lang niet meer in beeld; die was ik allemaal in de afgelopen maanden ergens op mijn pad verloren. Ik had geen andere keus dan de keus om het heft weer in eigen hand te nemen en één van de moeilijkste keuzes in mijn leven te maken: deze invalbaan opzeggen. Voor mijn gevoel gaf ik met die keus mijn toekomst op waar ik vijf jaar voor had gestudeerd, zei ik vaarwel tegen een vast inkomen waar ik niet zonder kan, stelde ik anderen teleur en gaf ik toe aan mijn zwakte. Maar na het afgooien van die duistere vacht van de wolf, kwam er weer wat zonlicht naar binnen waardoor ik zag wat ik te doen had; eerst met mijzelf aan het werk voordat ik ander werk kan doen.

De komende tijd ga ik daarom aan de slag om mijn eigen basis stevig te maken en mijn perfectionisme als kwaliteit te gebruiken en geen valkuil te laten zijn. Welke weg ik daarin precies te gaan heb, hoe lang deze is en wat ik onderweg tegen zal komen weet ik niet, maar ik weet dat ik het licht tegemoet ga. Ik ga mijn talenten, kwaliteiten en de dingen waar ik gelukkig van word weer opzoeken en mijzelf daar weer mee vullen, stevig dit keer, zodat ik ze niet meer kwijt kan raken en zodat zij naast mijn perfectionisme genesteld kunnen zijn. Mijn doel is om uiteindelijk wel weer het onderwijs in te gaan, als juf die naast vele andere dingen ook (toevallig?) perfectionistisch is.

Herken je dit of heb je tips? Door te reageren kunnen we elkaar helpen. Michaela vindt het fijn als je reactie (ook) naar haar toe stuurt: michaelawestera@hotmail.com

Advertisements

Over invaltips

Directeur Basisonderwijs, Begeleider en opleider invallers basisonderwijs, eigenaar Cursus op Ameland, auteur boeken en columns, (gast) spreker
Dit bericht werd geplaatst in gastblog, werkdruk en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Gastblog: een perfectionist in / uit het onderwijs

  1. Esther zegt:

    Wat een ontzettend stoere beslissing en wat dapper dat je het hier zo open neerzet! Succes met de weg! Ik heb hem ook gelopen en vond hem de moeite waard! Nu alweer 5 jaar een blije perfectionist;)

    Liked by 1 persoon

  2. fBram zegt:

    Prachtig geschreven, openhartig en warm. Juist dat maakt jou ook Mens, en warme lieve mensen heeft de maatschappij nodig. Wat je ook doet, prive of vanuit je werk. Succes lieve Michaela.
    Liefs, Bram

    Liked by 1 persoon

  3. Pingback: Perfectionist in het onderwijs | Yecart Onderwijs Ontwikkeling

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s