Voor en na: na

girl-369233_640In mijn vorige blog schreef ik hoe ik mij voorbereidde op een klas waar behoorlijk wat reuring in was geweest de dag vóór ik er voor kwam te staan. Ik vond het ontzettend fijn dat mijn collega eerlijk was over de situatie. Ik heb al heel wat invallers gesproken die er van balen dat ze niet de hele waarheid horen over een klas. Niet elke leerkracht durft het te zeggen dat er af en toe heel wat kunst en vliegwerk aan te pas moet komen om een dag door te komen. Dankjewel collegiale collega dus in mijn geval.

Mijn voornemens voor deze dag waren: beginnen met een schone lei en mijn opgewekte humeur niet laten afnemen. Ik voelde mij direct al sterk en stevig staan toen de kinderen één voor één binnen kwamen en ik hen een hand gaf. Eén zat er bij een ander op de rug, nadat ik vriendelijk zijn dat ik dat niet wilde in de klas ging de ruiter niet van het paard af. Direct heb ik oogcontact gemaakt en duidelijk “nu er af, je weet dat dit niet mag in de klas” gezegd. En klaar was het.

Zodra iedereen binnen was ben ik direct met een kort praatje over de dag begonnen. Vingers? Nee, geen vragen stellen nu, eerst maak ik het praatje af. Ik heb daarbij (en dat komt bij je goede humeur vaak vanzelf mee) nog allerlei grappige woordspelingen en vergelijkingen gemaakt terwijl het toch over de rekenopdrachten ging. Ook heb ik gezegd dat het leuk is dat zij hun eigen plaats konden uitkiezen en dat ik vandaag aantekeningen zou maken over waar dit echt niet werkt. Dan kon hun eigen juf daar haar voordeel mee doen.

Er ging een golf door de klas: iedereen zat ineens recht en wisselde blikken uit van “pf…opletten hoor, dat mag ons niet gebeuren.” Altijd grappig zoiets te zien, dat herken je vast wel. Ik probeerde niks te laten merken, moest echt mijn lach inhouden en legde alvast een velletje papier en pen klaar.

We gingen aan het werk. de hele dag stond in het teken van de teugels goed vasthouden (daarmee voorkom je een hoop gedoe) maar dan op een voor mij ontspannen manier. Een beetje los betekende al onrust dus ik trad heel direct en kordaat op bij elke kleine verstoring. Maar mijn goede humeur liet ik de boventoon voeren: “Fijn, we kunnen weer lekker verder”, “Mooi, dit hebben we ook weer af” , “Wat goed dat (..) en (..) zo stil aan elkaar kunnen uitleggen” en ik benoemde daar waar het goed ging met de zelfgekozen plaatsen.

Maar intussen heeft op deze dag één kind zijn tafeltje uit zichzelf op een betere plek gezet, twee leerlingen heb ik uit elkaar gezet want dat werkte totaal niet en nog twee leerlingen heb ik op mijn lijstje gezet en hun tweede kans ” om naast elkaar te mogen blijven zitten niet gegeven. Ook moest ik een paar keer wachten op stilte (bluh..) , was aan het einde van de ochtend echt de concentratie rek er uit bij de kinderen en veranderde ik daardoor van werkvorm bij Engels. ’s Middags bij de gymles waren er een paar kinderen die niet vanzelfsprekend in het ingedeelde team wilden, er waren er een stel die zich aan de gezamenlijke taak opruimen wilden onttrekken dus daar moest ik ook weer wat mee en zo werd het tijd om af te sluiten.

Gedurende de dag heb ik de teugels af en toe maar een klein beetje kunnen laten vieren. Zelfs mij omdraaien naar het bord betekende vaak al meer onrust in de klas. Deze dag vroeg van mij alertheid, kordaat optreden en volhardendheid. Van zo’n klas en van zulk leerkrachtgedrag kan ik mij wel eens heel moe voelen aan het einde van de dag. Nu had ik dat niet, ik voelde mij prima in balans. Wat hielp mij:

  • Mijn collega had mij voorbereid op het gedrag van deze klas dus het overkwam mij niet, ik was innerlijk voorbereid. Wat is dat toch fijn!
  • Mijn stem heb ik heel bewust laag en kalm gehouden. Ik bleef daardoor ook zelf kalm.
  • Ik maakte veel oogcontact met leerlingen, één blik was voldoende voor gewenst gedrag, bevestiging of aanmoediging. Ik kreeg vaak ook leuke blikken terug wat mij weer veel positiefs bracht.
  • Ik maakte complimentjes en opmerkingen over gewenst gedrag daar waar het echt verdiend was en liet dat merken aan de hele klas. Daardoor ervoer ik het verlangen bij anderen om ook zo’n compliment te krijgen. Er ging een stroom van welwillendheid door de klas, niet bij iedereen overigens maar een goede stroom kan sterker zijn dat de onwil of onmacht van individuen.
  • Ik trad heel kordaat en snel op bij een verstoring, besteedde er zo min mogelijk tijd aan en liet dat ook merken. En dat voelde ook heerlijk als ” opgeruimd staat netjes.”
  • Ik glimlachte en lachte veel, maakte een grapje waar het maar kon. De grapjes kwamen heel natuurlijk op en ik had houvast aan mijn voornemen dat ik mijn goede humeur niet er onder zou laten krijgen. Ik genoot van de vrolijkheid die in de klas ontstond.
  • Mijn moeilijkste moment om mijn goede humeur te houden was toen ik merkte dat er een paar kinderen zich wilden onttrekken aan het opruimen bij de gymles. Ik kan daar zoooo slecht tegen: je snor drukken. Mijn nieuwe voornemen voor de gymles met deze klas is dat ik van te voren beurten maak wie klaar zet en wie opruimt. Dan bescherm ik mijzelf;) En natuurlijk is dat meteen ook heel fijn voor de kinderen die zich altijd inzetten om mee te helpen.

Heb jij ook van die manieren om goed door zo’n dag heen te komen? Ik leer ze graag!

Advertenties

Over invaltips

Directeur Basisonderwijs, Begeleider en opleider invallers basisonderwijs, eigenaar Cursus op Ameland, auteur boeken en columns, (gast) spreker
Dit bericht werd geplaatst in orde houden, werkplezier en getagged met , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s